"Het is daar leven als God in Frankrijk", sprak onze buurman Edwin terwijl hij het vuur van de barbecue nogal stuntelig onder bedwang poogde te houden en de eerste braadworsten op de gloeiendhete grill legde.
Hij had het over het bungalowtje dat hij in Zuid-Frankrijk gekocht had, waardoor het mij nogal evident leek dat hij ginds als een God in Frankrijk en niet, pakweg, Siberië leeft.
Zijn echtgenote, Brenda, is geen keukenprinses maar ze kan blijkbaar wel cocktails maken: "Iemand nog een Mogietoootje?", riep ze met haar kakelende kippenstem terwijl ze, nog voor ik "Liever een fris pintje!" kon zeggen, onze glazen vol kieperde met haar huis gemaakte Mojito. "De pepermuntblaadjes en de limoentjes komen zo.", kirde ze enthousiast.
Brenda en Edwin hebben ook een hond, een poedel die Michael heet. Het is een teef maar ze heet zo omdat ze haar vorig jaar kochten toen de King of Pop net overleden was, en omdat Brenda ervan overtuigd was (en is!) dat hun poedel de gereïncarneerde Michael Jackson is werd het beest dus naar hem vernoemd. Teef of niet! De dag dat ik die hond een moonwalk zie doen dan wil ik gerust in het verhaal meegaan, maar tot dan weiger ik.
Wij hebben rare buren (al denk ik dat zij net zo over ons denken), maar Edwin moet ik te vriend houden omdat hij bij de belastingen werkt, terwijl ik voor de belastingen werk.
Ik ben geen buurmens en daarom zoek ik steeds uitvluchten als ze mijn vriendin en mij uitnodigen voor een gezellig feestje bij hen in de tuin. Volgens mij hebben Brenda en Edwin dat na vijf jaar door en stellen ze de vraag voortaan rechtstreeks aan mijn vriendin die dan steevast antwoordt: "Ja, geestig! Wanneer?"
Dus daarom zaten we die avond bij Brenda en Edwin op het terras. Maar na enkele uren, toen de zon achter de feloranje horizon wegzakte, kwam de aap uit de mouw! "Buurtje!", sprak Edwin me zwaar beneveld toe, " Wat zou je er van denken om, samen met ons, een echt buurtfeest op poten te zetten? Wat ze je me daarvan?"
Het moet aan de overdaad Mojito's gelegen hebben want terwijl ik Edwin omhelsde en op de wangen kuste stemde ik enthousiast in om een buurtfeest mee te helpen organiseren.
Ik keek naar Brenda, lachte naar mijn vriendin en Michael knipoogde naar me terwijl hij een moonwalk deed, daarna werd het zwart voor m'n ogen.
Reacties