Déjà vuutjes

De openbare lening der stad Oostende

De Zeewacht op vrijdag 22 juni 1951:

Gezonde financiën voor één jaar...

Dat de Oostendse stadskas in een benarde financiële toestand verkeert, is geen nieuws meer. Het deficiet op de begroting voor 1951 overtreft de 30.000.000 Fr. De geconsolideerde schuld van de stad, die voor de oorlog 215.000.000 Fr. beliep, is aangegroeid tot 322.000.000 Fr. De vlottende schuld bedraagt op dit ogenblik niet minder dan 124.085.000 Fr. Weliswaar mag de stad uit hoofde van oorlogsschade aanspraak maken op ongeveer 50.000.00 Fr., wat de vlottende schuld voor een deel zal doen terug lopen, doch daarmee zijn de stadsfinanciën niet gered. Het is een feit dat het stadsbestuur zonder aan de standing van Oostende te raken een bezuinigingspolitiek had kunnen doorvoeren. Wij kunnen enkel betreuren dat zulks niet gebeurd is.

MET HET GROOT MES

Om de financiële toestand voorlopig in het reine te kunnen trekken, heeft de stad Oostende zij toevlucht genomen tot de uitgifte van een openbare lening van 60.000.000 Fr. De hogere overheden hebben met deze openbare lening ingestemd en de Oostendse gemeenteraad heeft er zich éénparig mee akkoord verklaard. Officieel heet het dat deze openbare lening moet dienen om de verdere wederopbouw van Oostende en de uitbreidingswerken van electriciteit en gas mogelijk te maken. Officieus mag gezegd worden dat op de eerste plaats alle achterstallige rekeningen zullen betaald worden. Is de openbare lening van 60.000.000 Fr. een lapmiddel of wat? Deze vraag is de moeite waard om te onderzoeken.

Oostende 60 jaar later:

Stad Oostende stapelde de laatste 15 jaar de schulden op. Zelfs in de economisch sterke tijden van begin deze eeuw werden de schulden voort opgestapeld. Bedroeg de schuld per inwoner halfweg de jaren negentig nog een kleine 1000 euro per persoon, dan bedraagt deze vandaag zo’n 4000 euro per Oostendenaar. En dan spreken we nog niet over de schulden die weggedoken zitten in de Autonome Gemeentebedrijven.

BNP Paribas leverde in januari 2011 een audit af over nv EKO (Exploitatie Kursaal Oostende) en moederbedrijf AGSO (Autonoom Gemeentebedrijf Stadshernieuwing Oostende). Vervolgens werden er nieuwe afspraken gemaakt, waarbij de exploitatie van de Kursaal in handen komt van de vzw Kursaal Oostende, die nauw zal samenwerken met de vzw Toerisme Oostende en ook onder leiding van Toerismedirecteur Peter Craeymeersch komt. EKO houdt enkel het beheer van het gebouw over, maar hoeft de schulden aan AGSO niet meer terug te betalen. Wel mag AGSO de parking onder het Monacoplein (zowat het enige rendabele project binnen AGSO!) verkopen om financieel het hoofd boven water te kunnen houden.

Deze week werd deze ondergrondse parking daadwerkelijk verkocht waarvan de opbrengst effectief gebruikt zal worden om de financiële put wat te dempen en zo het hoofd boven water te houden tot de gebouwen van de hotelschool verkocht zijn en er opnieuw geld beschikbaar komt om in dit fiasco te pompen. Ook 60 jaar later blijft het Oostendse stadsbestuur lapmiddelen gebruiken om de financiële blunders te verdoezelen.

De werkloosheid in de streek van Oostende

De Zeewacht op vrijdag 15 juni 1951:

Werkverschaffing is enige uitweg

Gedurende de laatste jaren hebben wij bijna met vaste regelmaat over de werkloosheid in de kusttreek gehandeld. Reeds meer dan vier jaar maken de lange rijen werklozen, die dag aan dag aanschuiven voor de stempellokalen, de voortdurende bekommernis uit van allen, die begaan zijn met de sociale en economische belangen van de kuststreek.

BESTENDIG KARAKTER

De werkloosheid heeft een bestendig karakter aangenomen in stijgende lijn. Waar er in 1947 voor het arrondissement Oostende-Veurne-Diksmuide gemiddeld 4.681 werklozen per dag waren, steeg dit daggemiddelde in 1948 tot 7.249, in 1949 tot 10.237 en in 1950 tot 10.635. Velen hebben zich reeds de vraag gesteld of men in de kuststreek nog ooit tot bevredigende tewerkstelling zal komen. Dat moet en dat kan maar zal niet automatisch gebeuren. Men beschikt over voldoende arbeidskrachten maar het ontbreekt aan de nodige werkgelegenheid. deze moet geschapen worden.
Met recht en rede heeft Henry Ford eens gezegd dat het veel eenvoudiger is, niet zo kostelijk en in ieder geval menselijker, goederen te vervoeren om verwerkt te worden dan arbeidskrachten te verplaatsen. Deze woorden gelden meer dan ooit voor de Vlaamse kuststreek.
Zal er van werkverschaffing iets in huis komen in de nabije toekomst? Wij kunnen het enkel verhopen.

BIJKOMENDE ASPECTEN

Het zoeken van een oplossing voor de werkloosheid mag de ogen niet doen sluiten voor de andere aspecten van dit vraagstuk. De statistieken leren duidelijk hoe de werkloosheid zich in de kuststreek voordoet. Het is van grot belang dit te meten om het treffen van ongepaste maatregelen te voorkomen. Als men de werkloosheid beschouwt mag men zich echter niet blind staren op de cijfers alleen maar moet men ook een mentaliteit onderzoeken. Deze is niet zo aanmoedigend. Het grootste gedeelte van de werklozen gaat met lede ogen naar de stempellokalen en vraagt niets liever dan morgen werk te vinden. Er is echter een minderheid die men bij de categorie van beroepsdoppers pleegt in te delen en het zeer gemakkelijk vindt op kosten van de staat te leven. Een gebrekkige wetgeving moedigt heel wat beroepsdoppers aan om in de boosheid te volharden. 

Oostende 60 jaar later:

Oostende heeft reeds jaren het hoogst aantal werklozen vergeleken bij andere centrumsteden; deze bedroeg in 2010 11,69%, wat tevens een stijging van 0,55% inhoudt tegenover 2009. In Oostende steeg dit aantal terwijl het in andere centrumsteden omlaag ging. In tegenstelling tot 60 jaar geleden moeten werklozen niet meer naar een stempellokaal en heeft het aantal beroepsdoppers de overhand gehaald.

Er zijn meer vacatures in Oostende dan dat er werklozen zijn en toch moeten zelfstandigen beroep doen op buitenlandse krachten of noodgedwongen hun zaak enkele dagen sluiten.

Het falende sociale beleid, het minimale verschil tussen leef- en minimumloon, en een wetgeving die nog steeds gebrekkig is, zorgen ervoor dat dit maar blijft duren. Meer dan ooit moeten de werkloosheidsuitkeringen beperkt worden in de tijd en moet er een grotere kloof komen tussen het leef- en minimumloon. Een vangnet: ja! Een hangmat: nee!

Oostende in de toekomst

De Zeewacht op vrijdag 8 juni 1951:

De nieuwe goedgekeurde urbanisatieplannen

In de laatste zitting van de gemeenteraad werden een viertal bijzondere plannen van aanleg goedgekeurd, die een nieuw uitzicht zullen geven aan Oostende over enkele jaren. Over het Oostende der toekomst laten wij hieronder alle interessante inlichtingen volgen.

IN HET STADSCENTRUM

Het bijzondere plan van aanleg van het stadscentrum omvat het stadscentrum tot aan de Langestraat met inbegrip van de aankomst der autostrade aan het tweede rondpunt, de vertakkingen naar de Kursaal enerzijds en de nieuwe schikking voor het kaaistation.
Hierna volgt een beknopte beschrijving van het plan.
De autosnelbaan, komende van Stene langs de gronden van de vroegere spoorweg, vertakt zich een het tweede rondpunt ter hoogte van het opgevulde 3e handelsdok. Vijvers en verlichte fonteinen zullen aan dit rondpunt een feestelijke aanblik bezorgen.
Een der vertakkingen loopt van dit rondpunt recht naar de Kursaal, doorheen het Leopoldpark waarbij zorg gedragen wordt de bestaande beplantingen zoveel mogelijk te behouden. Tussen de nieuwe laan en de Hendrik Serruyslaan wordt tussen de bomen parking voorzien.
Deze laan van 14 m. breedte zal er toe bijdragen het uitzicht van dit gedeelte van het park aanzienlijk te verbeteren. De overtollige bomen zullen kunnen weggenomen worden en een beter perspectivisch zicht zal ontstaan welke zal toelaten de schone beplantingen te zien van op grotere afstand. Het is immers door het openen van vergezichten dat men de schoonheid van een park tot zijn recht laat komen.
De tweede vertakking loopt langs het oud station en langs het Kaaistation naar het car-ferrystation waar auto's worden ingescheept voor Engeland.
Voor het Kaaistation wordt een belangrijke wijziging voorzien aan de bestaande toestand. De bestaande sluis wordt afgebroken en vervangen door een nieuwe sluis van 100 m. x 14 m. die verbinding geeft met het Montgommery-dok en langs daar met de havengeul. Daardoor komt voor het Kaaistation een grote ruimte vrij die dienstig is voor het verkeer en voor standplaatsen van auto's, autobussen, taxi's, omnibussen der hotels en huurrijtuigen.
Langsweerzijden der nieuwe sluis is een rolbrug voorzien, zodat de verbinding tussen stadscentrum en Kaaistation steeds verzekerd is.
Ook het verkeer der voetgangers werd zodanig ingericht dat zij met een minimum van gevaar vanuit het stadscentrum het station kunnen vervoegen.
Een andere belangrijke verbetering wordt voorzien in het tracé van de buurtspoorweg die in plaats van langs de Jozef II straat het station te naderen, nu langs de Zuidkant der handelsdokken, dichtbij het Kaaistation zal komen, waar een tramstation zal opgericht worden. Verder zal de tram langs een helling op de Graaf de Smet de Naeyerbrug komen waar hij het bestaande spoor zal vervoegen. Aldus zullen de hinderlijke sporen op het Ernest Feysplein en in de Jozef II straat kunnen uitgebroken worden.
Verder voorziet het plan nog volgende schikkingen.
Een feestgebouw met beiaard op het Wapenplein, het nieuw stadhuis op het opgevuld derde handelsdok, vergroting van het Mijnplein (wegens het afschaffen van de St. Franciscusmarkt), het heropbouwen van de vleesmarkt tussen de Cirkelstraat en het Mijnplein en het vergroten langs de Noordkant van de Yachtkom in het Montgommery-dok. 

ROND KURSAAL

Het bijzonder plan van aanleg rond de Kursaal omvat het stadsgedeelte begrepen tussen de Kursaal, Albert I Promenade en Langestraat.
Dit plan brengt geen wijziging aan de bestaande bebouwing, maar voorziet een bijzondere zone langs de Albert I Promenade die speciaal voorbehouden is voor seizoenbebouwing met uitsluiting van hospitalen, klinieken, enz.
Aan het tracé der wegen en voetpaden wordt op enkele plaatsen wijzigingen gebracht ten einde zoveel mogelijk parkeermogelijkheid te voorzien.
Dit is o.a. het geval rond de Kursaal, in de Van Iseghemlaan en in de hellingen naar de Albert I Promenade.

Oostende 60 jaar later:

Opmerkelijk dat het Oostendse stadsbestuur in 1951 rekening hield met de mogelijke stijging van het aantal personenwagens en autobussen en daarom ook de nodige infrastructuurwerken liet uitvoeren zodat de verkeersstroom vlot en veilig de stad in en uit kon. Des te opmerkelijk is dat het huidige stadsbestuur net de omgekeerde beweging maakt en het aantal parkeerplaatsen uitdunt en duurder maakt. De statistieken leren ons dat er in 1950 slechts 273.599 personenwagens en 2.325 autobussen geregistreerd waren in België terwijl dit er in 2010 al 5.276.283 en 16.266 waren. Ondanks deze enorme (aanhoudende!) expansie kiest het stadsbestuur er toch voor om de stad steeds minder toegankelijk te maken voor voertuigen en om deals te sluiten met multinationals zodat er minder en enkel veel duurdere parkeerplaatsen overblijven.

Dat het stadsbestuur een indrukwekkende investering doet in het renoveren (lees: uitbreiden) van de stationsinfrastructuur maakt duidelijk dat ze vooral kiest voor het blikjestoerisme dat met zelf meegebrachte drank en spijs de straten en pleinen komt bevuilen.

Er is momenteel een enorm gebrek aan een degelijke toekomstvisie en investeringen die op langere termijn zullen renderen zijn er nauwelijks of niet te vinden in Oostende. Je zal maar de tot de volgende generatie behoren!