Het gaat in ons land al lang niet meer over politiek. Dat is geweten. Enige tijd terug stond alles er in het teken van de sport. Partijvoorzitters die zich eerder als coach profileerden dan als diepe spits, kopmannen die samen met de spelers het tactisch plan uittekenden, resoluut voor de aanval kozen, er op toekeken dat het spel kon gespeeld worden volgens het boekje. Samen met hun goed en efficiënt bestuur straalden ze vertrouwen uit, genoten op z’n vrouwtjes, zichtbaar voldaan, als de ploeg scoorde, of een gelijkspel uit de brand sleepte. Ze hadden de wind in de zeilen, ze gingen er voor, ze waren goe bezig.
Vandaag swingen de culinaire metaforen de pan uit: een dikke, vette vis, borrelnootjes, water bij de wijn, een koekje van eigen deeg, de wortel aan de stok, de kers op de taart….
Allemaal de schuld van de media. Er wordt trouwens tegenwoordig wat afgekookt op tv. Het komt me stilaan de strot uit.
Flexibiliteit heet dat. Ik trek dus naar een bekende frituur, nodig Jan met de pet, zeg maar de man in de straat uit, het hoeft niet eens ‘De Slimste Mens’ te zijn, en stel hem de volgende vragen.
Nee, het is niet wat u denkt, ik ga het niet hebben over belangrijke zaken zoals de financieringswet, de staatshervorming, het confederalistisch model, de besprekingen over B-H-V, de samenstelling van de regering, bevoegdheidsoverdrachten, het probleem Brussel, gewoon een paar simpele vragen.
“Goeie middag, Om meteen met de deur in huis te vallen. Wat schaft de pot, vandaag ?"
De imposante man heeft amper de tijd om een antwoord te geven of hij wordt al omringd door tal van fotografen en reporters. Een vraagteken zo groot als een spaghettilus verschijnt op z’n gezicht.
"In de wandelgangen wordt beweerd dat u vandaag frieten met gehaktballen zult eten, maar er doen ook hardnekkige geruchten de ronde die wijzen in de richting van frikadellen, zodat in sommige kringen de kans op gehaktballen reeds definitief uitgesloten wordt geacht. Wat is hierover uw mening?"
De imposante, doch vermoeid kijkende man antwoordt dan: "Ik kan mij zeer goed inbeelden dat u deze vraag stelt. Ik zou haast zeggen - ik ben verheugd dat deze vraag gesteld wordt, omdat de kiezer, meen ik, in deze zaak, het recht heeft op de grootst mogelijke duidelijkheid. Alleen is het op dit ogenblik uiteraard voor mij vrij moeilijk, zo niet, onmogelijk, om hier nu reeds met "ja" of "nee" op te antwoorden, omdat het overleg, met de preformateur, de partijvoorzitters en de sociale partners nog in een beginfase zit. Er zal dus nog moeten afgewacht worden welk soort vlees we in de kuip hebben om straks metterdaad te kunnen zeggen wat er juist op tafel zal komen"
"Maar acht u persoonlijk gehaktballen het meest waarschijnlijk?"
"Dat zou ik in dit stadium nog niet willen zeggen...."
"Zou uw voorkeur uitgaan naar gehaktballen?"
"Voorkeur is in zaken als deze van slechts betrekkelijke betekenis. Nogmaals, wij zijn aan het aftasten en er zal intern nog wel veel en diepgaand overleg moeten worden gepleegd eer wij weten of het inderdaad gehaktballen zullen worden. Ik kan u wel meedelen dat er gedachtenwisseling heeft plaatsgehad, en dat deze in een uitstekende sfeer is verlopen, maar ik kan, gezien de eerder gemaakte afspraak, over deze gedachtenwisseling niet verder uitweiden."
"In tomatensaus?"
"Dat is niet hét probleem. Valt de keuze op gehaktballen, -of bouletten, als u dat liever hoort- wat ik niet voorspellen kan dan zou tomatensaus natuurlijk nogal voor de hand liggen , maar..."
“U spreekt de laatste tijd nogal veel over curryworst”. Mogen we daaruit afleiden dat de onderhandelingen over gehaktballen in tomatensaus in het slop zijn geraakt?”
“Nogmaals niet mijn eigen smaak prevaleert in deze discussie. Ik sta helemaal niet afkerig tegenover gehaktballen in tomatensaus, maar er zijn nog meerdere ingrediënten die aan bod moeten komen om een globaal akkoord te bereiken. De bilateraaltjes moeten er voor zorgen dat alle aspecten nauwlettend worden herbekeken om tot een voedzame en evenwichtige maaltijd te komen. “
“Euch, de bilateraaltjes…. En de Drakenburger, uw favoriete kost Of is dat interne keuken?"
“Wat mezelf betreft, is dat ook een niet a priori ondenkbare suggestie, De Drakenburger is op zich zelf heel smakelijk. Maar ik ben van oordeel dat het wel erg prematuur zou zijn om daar nu reeds met enige zekerheid over te spreken. Nogmaals het publiek heeft recht op de grootst mogelijke duidelijkheid.”
“Tijd om klare wijn te schenken, zou ik zeggen?”
“Inderdaad, anders zitten we met de gebakken peren!”
Luc Vanmassenhove.
Reacties